Pielęgnacja powłok lakierniczych 2008.03.10

1. Mycie pojazdu.
Świeżo położoną, nową warstwę lakieru renowacyjnego można umyć dopiero po 4 - 6 tygodni od jej nałożenia. Nie należy stosować żadnych dodatków chemicznych, tylko czystą wodę. Wytrzeć nadwozie do sucha za pomocą irchy (robić to delikatnie). Okres ten jest niezbędny, bowiem tyle czasu wymaga utwardzanie się (sezonowanie) zewnętrznej powłoki lakierowej, która wydala do atmosfery resztki zawartych w niej rozpuszczalników.
Samochód można myć ręcznie lub w myjni mechanicznej zwanej też częściej, z racji sposobu sterowania nią - automatyczną.
Wybrany sposób mycia wpływa na trwałość lakieru.
Mycie w myjni mechanicznej jest mniej korzystne dla powłoki lakierowej, która ściera się przy tym sposobie mycia bardziej intensywnie. Z tego (między innymi) powodu, niektóre instrukcje obsługi samochodów nie zalecają korzystania z myjni. Jednakże czasami (np. w zimie) nie ma innego sposobu.
Zdarza się też szereg przypadków, że musimy korzystać z myjni mechanicznej. Dla niektórych użytkowników aut jest to jedyny (z różnych przyczyn) świadomie wybrany sposób ich mycia.
Mówimy tu zarówno o samochodach nowych, jak i o tych po naprawach powierzchni lakierowych, w tym szczególnie po renowacyjnym całkowitym lakierowaniu auta. Jeśli lakier jest już zużyty, sposób mycia nie ma większego znaczenia. Czy myjemy samochód tylko dlatego, że wygląda nieładnie? Na pewno nie; choć wygląd estetyczny pojazdu ma dla użytkownika coraz większe znaczenie. Na pojazdach, a więc i na ich powłokach lakierowych, osadzają się zawarte w powietrzu zanieczyszczenia. Często są wśród nich substancje agresywne chemicznie. Oprócz różnych czynników nieorganicznych, wydzielanych przez obiekty przemysłowe, są też organiczne, jak np. odchody ptaków. Auto myjemy po to, aby osłabić, lub wyeliminować ich destrukcyjne działanie na powłokę lakierową,. Odbywać się to powinno regularnie, szczególnie przy eksploatacji auta na obszarach wielkoprzemysłowych.
Mycie pojazdu, niezależnie od rodzaju - ręczne czy mechaniczne, wymaga dużej ilości wody!

Lakier - nie lubi- szorowania na sucho!
MYCIE RĘCZNE:
1) Zalety i wady:
- jest bezpieczniejsze dla lakieru (od mycia mechanicznego), gdyż podczas mycia nie ściera się go. Wcześniej auto obficie płucze się wodą, aby zaschnięte zanieczyszczenia 'odmoczyły się'; w czasie mycia używa się dużo wody.
- można umyć wszelkie zakamarki, w których gromadzi się brud, jest znacznie bardziej pracochłonne, więc trwa znacznie dłużej.
2) Narzędzia:
- miękka szczotka (zasilana w wodę przewodem),
- gąbka, rękawice gumowe, ścierka irchowa,
- urządzenia do mycia ciśnieniowego.
3) Środki:
- autoszampony (markowe).
Uwaga: nie należy stosować detergentów
(np. środków do mycia naczyń).

MYCIE AUTOMATYCZNE
W firmowych myjniach (np. na stacjach benzynowych) wszystkie parametry pracy myjni ustawiane są przez serwis producenta. Dotyczy to również odpowiednich płynów do mycia.
Porzucając temat: mycie ręczne czy mechaniczne, zastanówmy się czy zawsze… lub inaczej - czy są przyczyny lub warunki, w których samochodu myć się nie powinno. Okazuje się, że są. A więc:
Kiedy nie myć samochodu:
- po długim postoju przy intensywnym działaniu słońca,
- bezpośrednio po dłuższej jeździe (gdy jest rozgrzana pokrywa silnika),
- do 3 miesięcy po wyprodukowaniu (w myjniach automatycznych).
Po polaniu zimną wodą mogą powstać (i powstają) mikropęknięcia warstwy lakierowej, przez które będzie przenikała woda (wilgoć), co z kolei prowadzić będzie do korozji blach
i niszczenia lakieru po malowaniu renowacyjnym.
Temperatura wody do mycia powinna być zbliżona do temperatury nadwozia samochodu.
Przypomnienie: auta nie należy myć w myjniach automatycznych w ciągu 3 miesięcy od momentu pomalowania go lakierem renowacyjnym.

2. Konserwacja powłoki lakierowej.
Mycie to za mało, aby dobrze zabezpieczyć powłokę lakierową i utrzymać ją w dobrym stanie. Okresowo pokrywamy ją zatem preparatami ochronnymi. Potocznie mówimy o następujących czynnościach: pastowaniu, woskowaniu, nabłyszczaniu lub polerowaniu powłoki lakierowej.
Dlaczego tak postępujemy? Aby kurz i brud nie osiadał na powłoce lakierowej zbyt intensywnie, a woda nie dostawała się do mikropęknięć. (Woda na powierzchni po pastowaniu zbiera się w duże krople i spływa po karoserii, a mikropęknięcia wypełnia środek konserwujący).
Ponadto trudno pominąć względy estetyczne - poprzez pastowanie nadaje się powłoce lakierowej połysk.
Sposób pastowania:
Na umyte i wysuszone nadwozie, za pomocą czystej szmatki nanosi się preparat. Po wyschnięciu preparatu (ok. 30 min.) przystępuje się do polerowania za pomocą miękkiej tkaniny (np. flaneli) lub specjalnego papieru.
Uwaga: Czynności tych nie wolno wykonywać w 'pełnym słońcu'.
Rozgrzany lakier pod wpływem działania promieni słonecznych staje się wrażliwy i mniej podatny na oddziaływanie środków używanych do tych czynności.
Jak często wykonywać ten zabieg? Konserwowanie lakieru w normalnych warunkach eksploatacji samochodu wystarczy wykonać dwa razy do roku.
Konieczność powtórnego nałożenia warstwy ochronnej wystąpi, gdy stwierdzi się, że utraciła swoje własności hydrofobowe, tj. niezwilżalność przez wodę. Praktycznie, obserwuje się na lakierze plamy wodne, zamiast pojedynczych kropel.
Należy uważać, aby nie nanieść środków do pastowania na zderzaki (o ile nie są polakierowane razem z nadwoziem), listwy, lusterka, szyby. Pozostawią one po zaschnięciu - szczególnie na chropowatych powierzchniach - jasne plamy, trudne do usunięcia.
[Nie mówimy powyżej o konserwacji lakieru samochodu po dłuższym okresie użytkowania. Gdy są już rysy, musimy wówczas przeszlifować warstwę lakierową (inaczej - zmatowić) papierem o grubości ziarna P2000, a następnie polerować. Lekkie zmatowienie powierzchni lakieru da się usunąć za pomocą emulsji do nabłyszczania.
Po lakierowaniu renowacyjnym praktycznie nie zabezpiecza się pojazdu (powierzchni lakierowych), bowiem odbierany jest on z lakierni przez właściciela, i od razu porusza się po drogach. W przypadku samochodów fabrycznie nowych, niektórzy producenci na czas transportu chronią ich powierzchnie lakierowe najbardziej narażone na uszkodzenia np. za pomocą folii samoprzylepnych.

3. Konserwacja i pielęgnacja tworzyw sztucznych, gumy, skóry i części chromowanych
Czy słusznie jest powiedzenie: 'nie wszystko złoto co się świeci!'
Czy po naprawie powłok lakierowych, a szczególnie po lakierowaniu całej karoserii, można oddać klientowi samochód, którego inne elementy, mające wpływ na estetykę całego auta, nie zostały oczyszczone i zakonserwowane? Czasami może trafić do warsztatu auto zabytkowe, lub aspirujące do tego miana, z całą gamą chromowanych elementów nadwozia i kołpaków na koła, ze skórzaną tapicerką, drewnianą wykładziną deski rozdzielczej, i takim kołem kierownicy. (Również tego rodzaju wykończenia posiadają współczesne auta wysokiej klasy).
Wiele elementów wyposażenia pojazdu jest wykonanych z różnego rodzaju tworzyw sztu-cznych, które również muszą być odpowiednio pielęgnowane i konserwowane.
a) Do czasowej ochrony wszelkich elementów metalowych (np. śrub, nakrętek), a także do ochrony elementów i zespołów instalacji elektrycznej pojazdów samochodowych, używa się przeznaczonych do tego preparatów. Sprzedawane są one w opakowaniach aerozolowych i nanoszone poprzez natryskiwanie na chronione powierzchnie.
Części powlekane chromem lub niklem pielęgnujemy gotowymi preparatami, natryskując je, a następnie polerując miękką szmatką Stosuje się preparaty konserwujące, nanoszone przeważnie przez natrysk z pojemników aerozolowych, które po pewnym czasie 'polerujemy' czystą, miękką ścierką w celu uzyskania połysku. Preparaty te przez pewien czas przeciwdziałają osadzaniu się różnego rodzaju brudu. Chrom można czyścić także 'czystą benzyną' (nie etyliną, która jest toksyczna).
b) Elementy gumowe (uszczelki drzwi i okien, opony) również konserwujemy i nadajemy im estetyczny wygląd. Uszczelki drzwi i okien konserwujemy poprzez nanoszenie i wcieranie gliceryny lub innych preparatów za pomocą szmatki. (Uszczelnień gumowych okien ubywa, gdyż nowe modele aut mają już przeważnie szyby klejone do nadwozia).
Opony, oczywiście będą wyglądały pięknie tylko przez krótki czas, zanim pojazd nie wejdzie na dobre do eksploatacji. Opony konserwujemy, a nade wszystko nadajemy im piękny 'nowiutki' połysk, za pomocą przeznaczonych do tego gotowych preparatów. Środki te natryskuje się z pojemników ciśnieniowych.
c) Części z tworzywa sztucznego.
Konserwacja tych części samochodu, tak wewnętrznych jak i zewnętrznych, polega na nadaniu im połysku i równej barwy na całej powierzchni. Oprócz estetycznego wyglądu preparaty chronią powłoki metalizowane przed korozją, która wnika w mikropory i szczeliny i zapełnia je.
d) Skóra i drewno - materiały organiczne.
Pielęgnacja polega na wcieraniu szmatką odpowiednich dla tych naturalnych materiałów - gotowych konserwantów, przeważnie produkowanych w postaci emulsji.
Obecnie produkuje się już wiele preparatów przeznaczonych do różnych celów - całkowicie nietoksycznych, opartych na związkach
krzemu. Środki w aerozolu używane do pielęgnacji samochodu, wytwarzane są przykładowo w bogatej gamie produktów stosowanych do: woskowania, polerowania i odnowy
powłoki lakierowej,
- czyszczenia i zabezpieczania przed gromadzeniem się kurzu i brudu na powierzchniach winylowych i skórzanych
kokpitu, siedzeń, tapicerki niesukiennej itp. Tworzą na powierzchni powłokę antystatyczną.
- czyszczenia i nadawania blasku zderzakom wykonanym z tworzyw sztucznych.
Środków pielęgnujących nie nakładać na kierownicę i osłony gumowe pedałów.

Zbigniew Neumann